INVICTUS !!!

Invictus

Wow … Ik ben er voor mij doen wel een hele lange tijd uit geweest, maar zowel mijn lichaam als mijn ziel waren duidelijk  aan herstel toe. Het was wel een vreemde periode voor me. Simpelweg omdat ik heel veel passies heb (voornamelijk creatieve) en als ik belemmerd word in het uiten van de ene passie, dan stop ik om mij vervolgens te verdiepen en bezig te houden met de volgende passie…

De afgelopen meer dan 8 weken of zo, was er echter geen enkele passie. Geen kunst, geen muziek, geen mode … helemaal niks. Er was alleen een uitgeblust gevoel en geen wil noch kracht om dit gevoel te verdrijven. Voor mij eerlijk gezegd een heel nieuw dieptepunt. Ik was te moe om op te staan, te moe om te zitten, te moe om te lopen, te moe om te eten en kon tot wel 18 uur op een dag soms wel aan één stuk door slapen. Huishoudelijke rollen waren in deze periode dan ook omgedraaid … man en kinderen zorgden voor mij. Als ik al wakker was, staarde ik voornamelijk naar het plafond, met een hoofd vol mooie plannen, die ik niet in staat was uit te voeren. De eerste 2 weken was het niet zo erg, na 4 weken werd het zorgwekkend en na 6 weken werd het beangstigend.

Maar ik ben Norine … en dat houdt in dat je op een bepaald moment klaar bent met het afglijden naar een bijna vegetatieve toestand en eerst mentaal en vervolgens fysiek gaat werken aan simpelweg OP STAAN. Ik ben namelijk geen 40 geworden … om uiteindelijk op deze manier onder uit te gaan. De laatste 2 weken waren dan ook erg zwaar, maar ik weiger de ziekte van Graves de kans te geven om het laatste restje kwaliteit van leven volledig over te nemen. Daar staat tegenover dat je soms echt geen keus hebt en af en toe echt flink wat stappen terug moet doen om in de toekomst terrein te kunnen winnen. Na wekenlang streamen van ieder denkbare reality soap … werd het wat mij betreft toch echt tijd … “to get back to reality”. Maar hoe doe je dat zonder je gezondheid nog meer op het spel te zetten?!

Na een aantal dagen research naar de ziekte van Graves (voornamelijk tussen de dutjes door, liggend voor de laptop)… en vooral nog meer research naar de mensen die het op een of andere manier hadden overwonnen … was mijn actie plan geformuleerd. Een opgeschoond dieet (van weinig lekkers en veel gezonds), genuttigd op vaste tijdstippen (m’n alarm draait nog steeds overuren), verplicht bijna dagelijks crosstrainen (met inachtneming van eventueel herstel) en vooral een ijzersterke wil om gewoon te gaan … waren de zaken die me zouden redden van de ondergang.

Ik ga niet jokken … ik ben nog echt niet de oude, maar wel zover dat ik langzaam aan weer terug kan glijden in wat er nog over is van mijn leven. Morgen start ik weer met werken … en hoewel alles nog hetzelfde zal zijn als toen ik genadeloos onder uit ging … voelt het als een nieuw begin.

Het is dan ook niet toevallig dat ik juist vandaag (een dag voor dat ik herstart) de woorden vind van INVICTUS (onoverwinnelijk), een gedicht van William Ernest Henley. Toegegeven het geheel is best een beetje dramatisch maar vooral de eerste en de laatste strofe zijn indrukwekkend (in zowel het Engels als het Nederlands). Maar meer dan indrukwekkend zijn de woorden vooral een precieze weergave van “my state of mind” ….

Vertaling (eerste en laatste strofe):

Vanuit de nacht die mij bedekt
Aardedonker van pool tot pool
Dank ik welke God dan ook
Voor mijn onoverwinnelijke ziel

Hoe smal de poort ook mag zijn en
Al wijzen alle vingers naar mij
Ik ben meester over mijn lot
Ik ben de gezagvoerder van mijn Ziel

Advertenties

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s